Bir çift güvercin havalansa
Yanık yanık koksa karanfil
Değil bu anılacak şey değil
Apansız geliyor aklıma

National Guardian gazetesinin New York'taki bürosunda iki manşet hazırlanmıştı: 'Rosenbergler İdam Edildi' ve 'Rosenbergler Kurtarıldı' !..
.

 Suçlamaların yapıldığı 1950'li yıllar, Amerika ile Sovyetler Birliği arasında soğuk savaş döneminin başlangıcıdır. Sömürge politikalarını tüm dünyaya yayma çabasında olan Amerika, kendisiyle işbirliği yapacak iktidarları 'müttefik' ülkelerde işbaşına getirirken evinde de muhalif sesleri susturmakta kararlıdır.
 
 Bu amaçla görevlendirilen Senatör McCarthy , ABD'de güvenliği tehdit eden insan sayısının küsürü küsürüne '57.205.081' kişi olduğunu açıklayarak gözdağı vermektedir!
 
Rosenbergler'in yargılanmasına giden süreç 1947 yılında çıkan 'Taft Hartley' yasasıyla başlamıştır. Bu yasaya göre devrimci insanların sendikalarda görev almaları engelleniyor, memurların grev hakkı kaldırılıyor ve işçi grevlerine büyük kısıtlamalar getiriliyordu. Rosenbergler, işte böylesi bir dönemde düşüncelerinden dolayı vatan haini ilan edilirler.
 
 Mahkeme Rosenbergler'i uydurma delillerle suçlu bularak jürinin kararından sonra ölüm cezasına çarptırır. Kararın duyulmasının ardından tüm dünyadan Amerika'ya protesto mektupları yağmaya başlar. İnsanlar bu karara isyan etmekte ve cinayeti durdurmak için sokaklara, meydanlara dökülmektedir. Bu beklenmeyen durum karşısında Amerika Rosenbergler'le pazarlığa oturur; Rosenbergler'e suçlamaları kabul etmeleri halinde tüm dünyanın adalet dağıtıcısı olan Amerika'nın 'imajının' düzeleceği, karşılığında da ölüm cezalarının kaldırılacağı teklifi yapılır. Rosenberg çifti her seferinde bu teklifi reddeder. Öyle ki, Ethel Rosenberg, yaşamının bağışlanacağı yönünde yapılan teklife şu karşılığı verir: ''Ey yoldan çıkmış para yiyiciler, ey satılmışlar, ey bu güzel dünyamızı kirleten iğrenç, kötü insanlar, işte size yanıt: Sizin lanetlenmiş lütfunuza başım eğik yaşamaktansa kocamla birlikte ölmeyi yeğlerim.''